من یک شهروند معمولی ایرانی هستم. اساساً از نظر سیاسی خودم را مستقل از این جریان و جناحهای سیاسی کشور میدانم، البته از هر که سخن درست و برحقی تشخیص بدهم میپذیرم، و توقع دارم دیگران همین طور دربارۀ مطالبم انجام دهند. من انتقاد سازنده را تنها مفید بهحال امروز اقتصاد کشور میدانم؛ هرگونه جنجال، تخریب و درگیری در فضای اقتصادی کشور تنها فرصتسوزی است. بایست پایان داد به این درگیریهای مخرب و فرصتسوز. اما به نکاتی اشاره میکنم، در سالهایی که جناح ائتلافی مدعی اعتدال-اصلاحات از قدرت سیاسی و دولتی دور بود، رسانههای آنها به شدت منتقد دولتهای نهم و دهم بودند، آمارهای جالبی منتشر میکردند، اما آی

رفاه یا بهزیستی[پانویس ۱] (به انگلیسی: Welfare)، تأمین یک سطح حداقلی از نیکبود (تندریتی)[۱] و حمایت اجتماعی برای همهٔ شهروندان یک کشور است. در بیشتر کشورهای توسعهیافته، علاوه بر سازمانهای خیریه، گروههای اجتماعی غیررسمی، گروههای مذهبی، و سازمانهای دولتی، رفاه عمدتاً توسط دولت تأمین میشود. رفاه ممکن است مستقیماً توسط دولتها یا بنگاههای آنان، توسط سازمانهای خصوصی، یا توسط ترکیبی از آنها تأمین شود. اصطلاح دولت رفاهی[۲] بمنظور توصیف دولتی که در آن اکثر خدمات رفاهی توسط حکومت ارائه میشود استفاده میشود. (ویکی پدیا) پس از بررسی و مطالعات انجام شده زیر نظر دکتر محمدعلی فیاضبخش، سازمان ب

چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دل پر سودا را

می نوش به ماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را

(خیام)

pakabara{@}protonmail.com

استفاده از مطالب نگارندۀ این وبلاگ مجاز است.

من در نوشتار قبلی، به دربارۀ اهمیت گردشگری (Tourism)، و نقشش در رشد و توسعه اقتصادی تأکید کردم. طی چند دهه مشکلات عمدتا سیاسی، ضربات مهلکی به اقتصاد ایران وارد شده است. تحریم، عدم ارتباط با همۀ دنیا عمدتاً غرب که بیشتر سهم اقتصاد را جهان دارند، یکی از نتایج این تدوام بحرانها، عدم دستیابی صنعت هوانوردی کشور به هواپیماهای مسافری نو و مدرن و مطلوب برای جذب گردشگر است. در نتیجه عملاً بازار داخلی و خارجی را به شرکتهای خارجی واگذار کردیم! البته من هم موافق نیستم این بار هم دولت تصدیگری کند، و از منابع ثروت ملی (مانند ذخایر ارزی) که بایست در اختیار مردم ایران مساوی و رایگان قرار گیرد خرج این صن

میخواهم بهگویم، مهمتر از تحصیلات و مدرک تحصیلی، مطلع بودن از موضع بحث، مطالعه، اندیشه، و ارائۀ طرح درست، و توضیح قابل درک ایده و پیشنهاد است. دقت کنید من دارم از ارائۀ ایده و پیشنهاد میگویم. بدیهی است اینها، همانند دیتا/دادۀ خام است، که بایست توسط کارشناسان بررسی و پردازش شده، اگر مقبول بود، وارد فاز طرح اجرایی شود، و توسط مسئولان تصویب و اجرا شود.من در اینجا قصد طرح مبانی اقتصاد و تئوریهای متنوع و نظریات دیگران را ندارم، بلکه میخواهم پیشنهاد و ایدههای خودم را بازگو کنم، صرفاً اشاره به سایر موارد جهت ایجاد تفاهم و درک مطالبم است. در ضمن معتقدم این ایده و پیشنهادهای من، قابلیت اجرا